فرزانه ( 1325 ) سيّد محمّد فاطمى قمى در سال 1325 هجرى شمسى در شهر قم در خانواده‌اى روحانى و سرشناس چشم به جهان گشود . پدرش ، مرحوم حجة الاسلام سيّد محمّد باقر ، عالمى وارسته و خليق بود . نيايش ، آيت‌اللّه سيّد محمّد ، از مشاهير علماى قم كه در ميان مردم از محبوبيت و احترام خاصّى برخوردار بود . سيّد محمّد فاطمى تحصيلات ابتدايى و متوسّطه را در زادگاهش به انجام رسانيد ، ازآن‌پس به استخدام بانك سپه درآمد و بعد از بيست سال خدمت در سال 1365 بنا به درخواست شخصى بازنشسته گرديد . آن‌گاه در مشاغل مختلف مديريّت و حسابرسى به خدمت اشتغال ورزيد . فاطمى از كودكى به شعر علاقه و دلبستگى داشت و از همان زمان چون داراى حافظه‌اى قوى بود به حفظ اشعار شاعران متقدّم اهتمام داشت و از دوران تحصيل در دبيرستان كار شعر و شاعرى را شروع كرد و در آغاز اشعارى به سبك شاهنامه مىسرود و از طرفى برادرش سيّد ابو القاسم فاطمى ، متخلّص به « بيدل » در بيدار ساختن قريحهء شاعرى او تأثير بسزايى داشت و در اين رهگذر از راهنمايىهاى شاعر گرانمايه محمّد على مجاهدى ( پروانه ) در شعر بهره‌مند گرديد و با فنون شعر و رموز آن آشنايى يافت . فاطمى كه در شعر « فرزانه » تخلّص مىكند ، خود مىگويد : « تخلّص فرزانه را با